[1/?] Η περιπτερού [Straight]

Είναι περασμένα μεσάνυχτα και οι καύλες πολλές αυτή την ώρα και μιας και δεν μπορώ να γαμήσω, είπα να θυμηθώ τα παλιά και να γράψω για μια ακόμη εμπειρία μου. Αυτή τη φορά θα σας πω, για την περιπτερού της γειτονιάς μου.

Είχα επιστρέψει στο σπίτι με ολιγοήμερη άδεια από τον στρατό, φορτωμένος με καύλες. Εκεί που βρισκόμουν δεν έπαιζαν πολλά μουνιά και στο στρατόπεδο δίσταζα να κάνω κατάσταση με κάποιον φαντάρο, που μου γυάλιζε. Δεν είχα πολλές ημέρες άδειας στη διάθεσή μου κι έπρεπε να βρω κάτι στα γρήγορα, καθώς εκείνο το διάστημα δεν είχα κάποια σχέση για να ξεκαυλώσω. Και τότε θυμήθηκα την Τασούλα, την κόρη του περιπτερά, που είχε τελειώσει πέρσι το λύκειο και βοηθούσε τον πατέρα της στη δουλειά …

Την είχα προσέξει κι άλλοτε, αλλά όπως την έφερνα στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή, την έβλεπα σαν ξερολούκουμο. Ήμουν σίγουρος, πως κι αυτή με καλοέβλεπε και αποφάσισα να της ρίξω τα χαρτιά μου κι ότι βγει. Ο μόνος τρόπος να τη συναντήσω, ήταν την ώρα που θα κρατούσε το περίπτερο και πιο συγκεκριμένα κάποια ώρα που δε θα είχε πολύ κόσμο, για να μπορώ να την έχω στο μπλα-μπλα. Κάπου το μεσημεράκι θα ήταν καλά, σκέφτηκα κι έτσι κι έκανα … ήταν ήδη μεσημέρι.

Έτσι δεν έχασα καιρό, πριν ακόμη πάω στο σπίτι, βαδίζω ολοταχώς για το περίπτερο της Τασούλας. Ήξερα πως σχεδόν σίγουρα, θα ήταν εκεί, αφού δουλεύει αργά το πρωί έως και το απόγευμα. Ευτυχώς, δεν είχε κόσμο να την απασχολεί, όπως είχα προβλέψει και φτάνοντας μπροστά της, την χαιρέτησα και της ζήτησα ένα κουτί καπότες. Με ρώτησε για ποια μάρκα θα ήθελα και απάντησα … αυτή που προτιμάς κι εσύ! Τώρα ή θα τα άκουγα ή θα έπιανα ψάρια.

Αυτή την απάντηση ομολογώ πως δεν την περίμενα.

– Για τις πίπες παίρνω αυτά με τις γεύσεις και για μεγαλύτερη ευχαρίστηση αυτά με τις ραβδώσεις! Αλλά αν είσαι πράγματι “μεγάλος”, τότε πάρε αυτά τα μαύρα.

Δεν ήμουν πράγματι “μεγάλος”, οπότε κάπου εκεί ντράπηκα, αλλά δεν έριξα τα μούτρα μου.

– Δώσε μου ένα κι ένα, είπα, βουτώντας αυτά με τις γεύσεις και με τις ραβδώσεις, κάτσε όμως  να δω, πότε λήγουν.

– Αν είναι να λήξουν, τι τα παίρνεις; Τράβα καλύτερα μια μαλακία, μου αντιγύρισε.

Κάπου εδώ κατάλαβα, πως τα ‘θελε ο κώλος της, οπότε και ξανοίχτηκα.

– Και γιατί δεν έρχεσαι σπίτι, να μου την τραβήξεις εσύ ή καλύτερα έλα και φέρε κι αυτά μαζί σου, είπα δίνοντας πίσω τα κουτιά με τις καπότες.

Έφυγα χαμογελώντας και μου ανταπέδωσε το χαμόγελο. Πήγα σπίτι και έβγαλα όλη την φανταρίλα από πάνω μου. Μερικές ίσως να με προτιμούσαν με την βαρβατίλα του στρατού, αλλά η Τασούλα δε μου φαινόταν, πως θα ενθουσιαζόταν με την απλυσιά μου. Νωρίτερα από ότι την περίμενα, μου χτύπησε την πόρτα. Είπε, πως ζήτησε από την πατέρα της, να την αντικαταστήσει νωρίτερα στο περίπτερο, επειδή είχε δουλειά🙂 Ήλπιζα, πως οι δυο μας θα κάναμε καλή “δουλειά” εκείνο το απόγευμα.

(Η ιστορία συνεχίζεται σε επόμενο ποστ, μιας και μου βγήκε αρκετά μεγάλη)

* * * * * * * * * * 

(Αν σας άρεσε η ιστορία, γράψτε ένα ευχαριστώ, ώστε να ξέρω αν υπάρχει λόγος να συνεχίσω αυτό το blog)

3 Comments

  1. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΠΟΥ ΑΝΤΕΓΡΑΨΕΣ ΟΛΗ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟΥ?ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΥΧΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ?!!!!!ΚΙ ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΠΟΥΤΣΑΣ ΣΟΥ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΤΣΟΣ ΜΗΝ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΜΠΑΜΙΑ ΜΠΟΓΙΑΤΙΟΥ!!!!

  2. Μπορείς να το ψάξεις σε όσα περίπτερα θέλεις, αλλά δε θα βρεις κάτι σχετικό, μιας και είναι βίωμά μου.

    Σχετικά με το μέγεθός μου, δεν το έγραψα, επειδή είναι μεγάλο, αλλά επειδή τόσο είναι. Χαίρομαι παρόλα τα σχόλεια σου, που έχω αναγνώστες περισσότερο προικισμένους από μένα, τόσο σε μυαλό, όσο και και πούτσο.

    Να ‘σαι καλά🙂

  3. Ωραια ιστορια🙂 περιμενω τη συνεχεια..


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s