[1/2] Πίπα ή Χωρισμός; [Straight]

cum.jpg

Μου τηλεφώνησε και ζήτησε να συναντηθούμε οπωσδήποτε. Ήταν φίλη εδώ και πολλά χρόνια και δεν μπορούσα να της χαλάσω το χατήρι, παρόλο που εκείνες τις ημέρες η δουλειά δε μου άφηνε ελεύθερο χρόνο. Αν κι επέμενα να μου πει από το τηλέφωνο τον λόγο που ήθελε να βρεθούμε επειγόντως, δεν είπε λέξη. Το μόνο σχετικό που ανέφερε ήταν το “πρέπει να σε δω, γιατί θα με χωρίσει”, εννοώντας τον γκόμενο, που είχε ψαρέψει σ’ ένα μπαρ, πριν ένα μήνα περίπου.

Η φίλη μου πέρα από πολύ ωραία γυναίκα, ήταν και πολύ καυλιάρα γυναίκα. Χόρευε και ήθελες να την γαμήσεις, περπατούσε και ήθελες να την γαμήσεις, στεκόταν και ήθελες να την γαμήσεις, σε κοιτούσε και … έψαχνες να δεις, αν έχεις καπότες μαζί σου. Όπως όλοι, έτσι κι εγώ ήθελα να την γαμήσω και όταν δεν είχε γκόμενο, ξεκαυλώναμε παρέα. Με την Τέτα, κάναμε καταπληκτικό κρεβάτι και αν σαν άνθρωποι είχαμε πολύ διαφορετικές απόψεις, στο συγκεκριμένο θέμα υπήρχε απόλυτη ταύτιση.

Όμως η Τέτα είχε ένα ελλάτωμα, δεν έπερνε ποτέ πίπα. Φιλούσε κι έγλυφε παντού, ακόμη και στην κωλοτρυπίδα, πράγμα σπάνιο για γυναίκα, σύμφωνα με τα δικά μου στατιστικά, όμως όσο κι αν τριγύριζε τον πούτσο με φιλιά και γλυψίματα, ούτε μια φορά δεν τον έβαλε στο στόμα της για τσιμπούκι. Αυτό το θέμα το είχαμε συζητήσει πολλές φορές, αφού πέρα από τα γαμήσια μας, ήμασταν και καλοί φίλοι. Η απάντηση στο ερώτημα “Μα, γιατί δεν μπορείς να κάνεις πίπα;”, ήταν πάντα η ίδια … “Δεν μπορώ ρε μαλάκα, νομίζω πως θα ξεράσω!”

Κάποιες φορές μου πέρασε η σκέψη να ζητήσω από την Τέτα να προχωρήσουμε σε μια σχέση, αλλά μόλις σκεφτόμουν το κόλλημά της με τις πίπες, ευθύς ξεκαύλωνα με την ιδέα. Δε μπορούσα να διανοηθώ, πως θα είμαι για μεγάλο διάστημα με μια γυναίκα, που δε θα μ’ αφήνει να της γαμήσω το στόμα. Είναι από τις μεγαλύτερες ηδονές μου, να βλέπω τον πούτσο μου να εξαφανίζεται μέσα σ’ ένα ζεστό στοματάκι, αργά – αργά στην αρχή και όλο και πιο γρήγορα στη συνέχεια και λίγο πριν από το χύσιμο, να βγάζω έξω το καβλί μου και να τα φτύνω πάνω σε μια γλώσσα, που ξεπροβάλλει μέσα από ένα ορθάνοικτο στόμα.

Το απόγευμα λοιπόν και νωρίτερα απ’ ότι είχαμε συμφωνήσει, η Τέτα χτυπούσε το κουδούνι μου. Ήμουν όμως στο μπάνιο, μόλις είχα σκουπιστεί και μ’ έβρισκε με το ξυράφι στο χέρι. Φωνάζοντας μέσα από το μπάνιο, περίμενα ν΄ακούσω τη φωνή του επισκέπτη μου, αφού δεν ήμουν σίγουρος πως θα είναι η Τέτα. Βγήκα όπως ήμουν γυμνός και της άνοιξα. Με την Τέτα δεν είχα κολλήμα να εμφανιστώ μπροστά της γυμνός, αφού όπως σας είπα, είχαμε παρθεί πολλές φορές.

– Στάσου να τελειώσω το ξύρισμα, της είπα, κι έρχομαι. Περίμενε στο σαλόνι και φτιάξε καφέ ή ότι άλλο προτιμάς.

– Μην αργείς θέλω να σου μιλήσω.

– Ως που να καθίσεις, έφτασα.

Επέστρεψα στο μπάνιο για να τελειώσω με το ξύρισμα κι η Τέτα κατευθύνθηκε στην κουζίνα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως δεν έριξε ούτε μια ματιά στον πούτσο μου!

Όταν τελείωσα με το ξύρισμα, πέρασα μια πετσέτα στην μέση μου και βρήκα την Τέτα στο σαλόνι να πίνει την καφέ της και να έχει ετοιμάσει κι έναν για μένα. Χωρίς περιστροφές αναφέρθηκε απευθείας στο προβλημά της, που ήταν οι πίπες. Η Τέτα δεν είναι από τις γυναίκες που ερωτεύονται εύκολα και σ΄ αυτό μοιάζαμε. Αλλάζαμε πολύ συχνά κι οι δυο μας ερωτικούς συντρόφους, ο καθένας όμως για διαφορετικούς λόγους. Εγώ τις περισσότερες φορές βαριόμουν εύκολα και η Τέτα επειδή έψαχνε τον τέλειο άντρα και γαμιά.

Αυτή τη φορά όμως η Τέτα ήταν ερωτευμένη, όμως ο Τάσος (ο γκόμενος δηλαδή) της το είχε ξεκαθαρίσει ” ή αρχίζεις τις πίπες ή χωρίζουμε”. Δεν ήταν η πρώτη φορά που άκουσε η φίλη μου αυτή την ατάκα, αλλά συνήθως, δεν νοιαζόταν, “δρόμο” έλεγε και τους έστελνε σπίτι τους. Όμως τώρα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, την είχε δαγκώσει γερά τη λαμαρίνα και έπρεπε να πάρει μια δύσκολη απόφαση:

Πίπα ή Χωρισμός;

Συνέχεια της ιστορίας …

(Αν σας άρεσε η ιστορία, γράψτε ένα ευχαριστώ, ώστε να ξέρω αν υπάρχει λόγος να συνεχίσω αυτό το blog)

2 Comments

  1. Γιατί όλες οι ιστορίες κομμένες στην μέση? Αυτή δεν τη διάβασα, θα περιμένω και τη συνέχεια. Ευχαριστώ

  2. Κάποιες ιστορίες κόβονται στην μέση επειδή είναι πολύ μεγάλες για να δημοσιευτούν μονομιάς. Αυτές που γράφω εγώ, κόβονται συνήθως, επειδή δε μπορώ να γράφω συνεχώς κι έτσι αργούν να ολοκληρωθούν.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s