Αν πετύχει η μαλακία, τύφλα να ‘χει το γαμήσι [Αυνανισμός, Zoo Sex]

Η ιστορία γράφτηκε απ’ τον Μιχάλη, έναν φίλο του Blog…

Το φως είχε αρχίσει ήδη να λιγοστεύει, όταν ο Μιχάλης σηκώθηκε από το μεσημεριανό του ύπνο. Με τρεις ώρες ύπνο είχε πάει στη δουλειά το πρωί, γύρισε σπίτι και ξεράθηκε. Ωραία ήταν όμως χτες βράδυ, μετά το Μπερλίν πήγαν σπίτι της Άννας και γαμήθηκαν σαν τα σκυλιά, πολύ το γούσταρε.

Σηκώθηκε από το κρεβάτι και συνειδητοποίησε ότι ο πούτσος του είχε βγει έξω από το μποξεράκι, πάντα ξεχνούσε να το κουμπώνει. Ο συγκάτοικός του θα έλειπε βέβαια, αλλά σαν τα μούτρα του ήταν και αυτός, ποτέ δεν ήξερες ποιον η ποια θα συναντούσες να πίνει καφέ στην κουζίνα. Ευτυχώς το μποξεράκι ήταν ελαστικό, το τράβηξε προς τα μπρος για να ξαναπεί μέσα ο πούτσος του και μετά τον έγειρε στα αριστερά. Αν πετύχαινε κανέναν στην κουζίνα, μπορούσε να υποκριθεί τον ανήξερο κάνοντας και σέξι εμφάνιση.

Τελικά η κουζίνα ήταν άδεια, έβαλε νερό να βράσει και άναψε ένα μάρλμπορο μαλακό. Καθώς χτυπούσε τον νες μέσα στο φλιτζάνι, αναρωτιόταν ποιον ή ποια να έπαιρνε τηλέφωνο σήμερα. Παρασκευή βράδυ βρισκόταν συνήθως με κάποιο γνωστό, τα Σάββατα τα φυλούσε για νέες γνωριμίες, συνήθως παρέα με το συγκάτοικο μήπως έβρισκαν κανένα πρόθυμο για τρίο. Λοιπόν, θα τηλεφωνούσε στη Φαίη, είχαν καιρό να βρεθούνε και τη γούσταρε πολύ. Ήπιε την πρώτη γουλιά από τον καφέ του, άναψε ένα δεύτερο τσιγάρο και πληκτρολόγησε τον αριθμό της στο ασύρματο. Έφερνε ήδη στο μυαλό του τα μικρά στητά της βυζιά, όταν άκουσε τη φωνή της να του απαντά: «Παρακαλώ;».

-Έλα Φαίη, ο Μιχάλης είμαι.

-Α, έλα βρε, που χάθηκες;

-Σιγά μωρέ που χάθηκα, την προηγούμενη εβδομάδα δε βρεθήκαμε;

-Ε δε βρεθήκαμε οι δυο μας, ούτε μιλήσαμε και πολύ.

-Ρε Φαίη, μιλούσαν τα σώματα τότε, τι να λέγαμε;

-Δεν ξέρω, εγώ το συμπαθώ το συγκάτοικό σου, αλλά επειδή δεν πολυταιριάζουμε, όταν βρισκόμαστε οι τρεις μας, πέφτουμε κατευθείαν στο κρεβάτι. Την επόμενη φορά να βρεθούμε οι δυο μας, εντάξει;

-Γι’ αυτό σε πήρα ρε. Έχεις κανονίσει τίποτα για σήμερα;

-Α δεν μπορώ, έχουμε επέτειο με τη Γιάννα, έχουμε κλείσει τραπέζι για δύο στο Extrablatt, ρομαντική βραδιά κι έτσι.

-Α, την είχα ξεχάσει αυτή, πώς τα πάτε;

-Καλά μωρέ, ξέρεις, μετά από τρία χρόνια σχέσης έρχεται λίγο η κούραση, η βαρεμάρα. Αλλά εντάξει μέχρι να βρω κάτι καλύτερο, νομίζω ότι θα μείνω εδώ.

-Καλά θα κάνεις, ό,τι και να κάνεις καλό είναι να έχεις και μία καβάντζα.

-Έτσι… Ωπ, Μιχάλη, μου χτυπάνε το κουδούνι, να σε κλείσω;

-Ναι ρε, θα σε ξαναπάρω την Κυριακή, εντάξει;

-Ναι, ναι τα λέμε.

Ο Μιχάλης πάτησε το κόκκινο κουμπί στο ασύρματο, το άφησε και χάιδεψε τον πούτσο του, που είχε μαλακώσει πλέον, αλλά με το άγγιγμά του άρχισε να γεμίζει ξανά με αίμα. Στη Φαίη του άρεσαν πολλά αλλά κυρίως ότι το μουνάκι της ταίριαζε τέλεια με τον πούτσο του, μικρό και σφιχτό όπως ήταν. Δεν την είχε πολύ μεγάλη, δεκατέσσερις πόντους μόνο, και αν πετύχαινε καμία με πολύ βαθύ η χαλαρό μουνί δεν το χαιρόταν ιδιαίτερα. Έβγαλε τον πούτσο του έξω από το μποξεράκι και άρχισε να σκέφτεται την αγαπημένη του στάση με την Φαίη, τη γύριζε μπρούμυτα, ξάπλωνε από πάνω της και έμπαινε στην αρχή από το μουνάκι της ενώ ταυτόχρονα της χάιδευε την κλειτορίδα. Αφού το έκαναν για κάποια ώρα έτσι, της άνοιγε λίγο τη σούφρα με το δάχτυλο και σάλιο και την έπαιρνε από τον κώλο, συνεχίζοντας να της χαϊδεύει την κλειτορίδα και τα μουνόχειλα. Όταν θυμήθηκε αυτό ειδικά το σημείο, το πουτσοκέφαλό του έγινε μοβ και πρήστηκε τελείως, ενώ το πετσάκι δυσκολευόταν πλέον να το καλύψει. Το ανέβασε με δυσκολία και άρχισε να το ανεβοκατεβάζει ελάχιστα πάνω και κάτω, χωρίς να το πηγαίνει κάτω από το αυλάκι. Με τη σκέψη της Φαίης στο μυαλό και συγκεκριμένα της ιδρωμένης πλάτης της και των πνιχτών κραυγών της, ένιωσε ζεστό το σπέρμα του να κυλάει πάνω στα δάχτυλά του.

Καθώς καθάριζε τα δάχτυλά του με μια χαρτοπετσέτα, σκεφτόταν ότι θα του άρεσε να πετάγεται μακριά το σπέρμα του, όπως έβλεπε να γίνεται στις τσόντες. Καλά όχι όταν βαρούσε μαλακία, αυτό δεν τον ένοιαζε, αλλά ήταν πιο εντυπωσιακό έτσι, ειδικά όταν γνώριζες κάποιον ή κάποια για πρώτη φορά. Έβαλε στο φούρνο να ζεσταθούν κάτι χτεσινά μπιφτέκια και ξανάρχισε να σκέφτεται ποιον θα έπαιρνε τηλέφωνο για να βρεθούν το βράδυ. Άνοιξε μια Κάιζερ και ήπιε κατευθείαν από το μπουκάλι. Έτσι του ήρθε στο μυαλό ο Τάκης, έπαιρνε τις καλύτερες πίπες από όλους όσους ήξερε στη Θεσσαλονίκη, άντρες και γυναίκες. Σχημάτισε τον αριθμό του στο ασύρματο, ελπίζοντας ότι θα είχε τελειώσει από τη δουλειά. Σε κάποιο φροντιστήριο του κέντρου δούλευε, δε θυμόταν που. Ο Τάκης το σήκωσε αλλά ακουγόταν φασαρία από μικρά παιδάκια που φώναζαν.

-Έλα Τάκη με ακούς;

-Έλα Μιχάλη, κάτσε λίγο να πάω στις σκάλες, δεν ακούω τίποτα απ’ εδώ.

Ο Μιχάλης ήπιε λίγη ακόμα μπίρα από το μπουκάλι, έγλειψε τα χείλη του και άναψε ένα μάρλμπορο. Ο Τάκης μάλλον θα έβγαινε τελείως από το φροντιστήριο για να μιλήσουν, δεν εξηγούνταν αλλιώς τόση αναμονή. Κάποια στιγμή άκουσε τη φωνή του.

-Ε, μ’ ακούς; Είσαι ακόμα εκεί;

-Ναι ρε, που πήγες για να μιλήσουμε, ταξίδι;

-Ξες μωρέ, δε θέλω να δίνω δικαιώματα. Μια μέρα πήρε κάτι το αυτί της γραμματέα και άρχισε να μου πετάει υπονοούμενα, προσέχω πολύ πλέον.

-Για πες ρε, θα βρεθούμε σήμερα;

-Α δε μπορώ με τίποτα, τις Παρασκευές τις κρατάω πάντα για τη Μαρία, δε γίνεται.

-Καλά δε θυμάμαι ότι δώσατε λόγο πρόσφατα;

-Ποιο λόγο παιδί μου, αρραβωνιαστήκαμε, το καλοκαίρι παντρευόμαστε! Δε θυμάσαι την τελευταία φορά που βρεθήκαμε, που σου έδειχνα φωτογραφίες από τους αρραβώνες;

-Όχι ρε, δε μου έδειχνες φωτογραφίες, μου το είπες μόνο.
-Έχεις δίκιο, δεν προλάβαμε να σου τις δείξω, μόνο τις έφερα μαζί μου. Ωχ Μιχάλη, χτυπάει το κουδούνι για μέσα, πρέπει να σε αφήσω.

-Καλά ρε, θα μιλήσουμε, γεια.

Ο Μιχάλης ήπιε μια ακόμη γουλιά από την Κάιζερ και προσπάθησε για αστείο να βάλει το λαιμό του μπουκαλιού όσο μπορούσε πιο βαθιά στο στόμα του. Με το που άγγιξε τη σταφυλή του το στόμιο από το μπουκάλι πνίγηκε και το έβγαλε αμέσως έξω. Αυτός ο Τάκης πώς τα κατάφερνε;

Κάθισε σε μια καρέκλα της κουζίνας, κατέβασε το μποξεράκι του στους αστράγαλους και άρχισε να χαϊδεύει τον πούτσο και τα αρχίδια του, ενώ ταυτόχρονα σκεφτόταν τον Τάκη. Σίγουρα είχε ωραία σαρκώδη χείλη και δεν έκανε ποτέ το λάθος να αγγίζει με τα δόντια το πουτσοκέφαλο, αυτό όμως που ξεχώριζε τον Τάκη από όλους τους άλλους και τις άλλες που ήξερε, ήταν ότι τον έπαιρνε όλο στο στόμα του. Εντάξει το δικό του ήταν μέτριο προς μικρό, πες πως δεν ήταν δύσκολο. Του συγκάτοικου όμως ήταν κοντά είκοσι πόντους, κι αυτόν όλο τον είχε πάρει.

Αυτή τη φορά είχε πιάσει τον πούτσο του και με τα δύο χέρια, αγγίζοντας τον κορμό με την άκρη των δαχτύλων και από τα δύο χέρια και ανεβοκατεβάζοντας το δέρμα του μαλακά. Ήταν πολύ καλή λαβή αυτή, η μικρή πίεση σε πολλά διαφορετικά σημεία τον ερέθιζε πολύ περισσότερο, από ότι το γερό σφίξιμο του δεξιού χεριού. Θυμήθηκε το υγρό στόμα του Τάκη και τον πούτσο του να φτάνει ως το φάρυγγά του, λυγίζοντας και λίγο προς τα κάτω κι αισθάνθηκε αμέσως να χύνει. Το αραιό σπέρμα κύλησε γρήγορα από τον κορμό του πούτσου στα αρχίδια του, πρόλαβε όμως να σκουπιστεί και φόρεσε ξανά το μποξεράκι του.

Αφού έφαγε τα μπιφτέκια του και ήπιε μια ακόμη μπίρα, αισθάνθηκε τα έντερά του να ανακατεύονται. Προχώρησε χαλαρά προς την τουαλέτα, ξέροντας ότι τον περίμενε κανένα δεκάλεπτο προσπάθειας τουλάχιστον. Με τις μαλακίες που έτρωγε είχε γίνει δυσκοίλιος, από μια πλευρά όμως αυτό δεν ήταν και τελείως κακό.

Έβγαλε τελείως το μποξεράκι του και άπλωσε τα πόδια του όσο πιο ανοιχτά μπορούσε. Άρχισε να σπρώχνει και αισθάνθηκε το σκατό να προχωράει προς τα κάτω και να φτάνει στο τέλος από το παχύ έντερο, λίγο πριν την κωλοτρυπίδα του. Εδώ αρχίζαν τα δύσκολα. Έσπρωξε ξανά και ξανά, αισθανόμενος το σκατό να βρίσκει αντίσταση, αλλά να ανοίγει σιγά σιγά δρόμο μπροστά. Πονούσε αλλά του άρεσε, και ήδη ο πούτσος του είχε αρχίσει πάλι να σκληραίνει.

Η κωλοτρυπίδα του είχε ανοίξει πλέον κανονικά, με το σκατό να είναι το μισό μέσα και το μισό έξω. Σπρώχνοντας πλέον πολύ πιο χαλαρά, έσφιξε δυνατά με το δεξί του χέρι τον πούτσο του και άρχισε να κουνάει το χέρι του γρήγορα πάνω κάτω. Ήταν η τρίτη φορά που θα βαρούσε μαλακία μέσα σε δύο ώρες και ήταν πιο δύσκολο πια. Το σκατό βέβαια χόντραινε προς το τέλος και αυτό βοηθούσε αρκετά, πάνω στο τελευταίο σπρώξιμο και ενώ άκουγε τον ήχο του νερού που πετάγονταν καθώς έπεφτε το σκατό προς τα κάτω, τα πόδια του άρχισαν να τρέμουν με τον πούτσο του να αφήνει λίγες σταγόνες σχεδόν διάφανου σπέρματος.

Πήρε λίγο κωλόχαρτο και σκούπισε τον κώλο του, το πέταξε και σκούπισε με ένα άλλο το λίγο σπέρμα που είχε κυλήσει στην παλάμη του και στα χέρια. Σηκώθηκε και πήγε στην κρεβατοκάμαρα για να πάρει το κινητό του. Με αυτά και με εκείνα, ίσως ο συγκάτοικος να ήταν μια λύση για απόψε το βράδυ. Είχαν και οι δύο CU και δεν πλήρωναν τίποτα αν μιλούσαν από τα κινητά τους, βρήκε στο κινητό τον αριθμό του, αλλά δεν πάτησε το κουμπί για την κλήση. Τον γούσταρε πολύ το Γιώργο, αλλά δεν έλεγε να κάνουν κάτι μόνο οι δυο τους, ήταν και οι δύο ενεργητικοί, οπότε αφού μάλωναν κανένα μισάωρο για το ποιος θα γαμήσει ποιον, κατέληγαν να βαράνε μαλακία ο ένας στον άλλο. Η μαλακία δεν έλεγε με τίποτα, άφησε το κινητό του στη θέση του και γύρισε πίσω στην κουζίνα.

Είχε μείνει ένα μπιφτέκι στο πιάτο και αναρωτιόταν αν θα το έτρωγε ή θα το έβαζε πίσω στο ψυγείο. Άραγε ο Γιώργος να είχε ταΐσει το σκυλί του, τον Τζακ; Με το που το σκέφτηκε αυτό, ο Μιχάλης χαμογέλασε και μισόκλεισε τα μάτια του. Είχε μια πολύ καλή ιδέα, έπρεπε όμως να βεβαιωθεί ότι ο Γιώργος θα αργούσε να γυρίσει σπίτι. Γύρισε πίσω στην κρεβατοκάμαρα, πήρε το κινητό και επέλεξε τον αριθμό του.

-Έλα Γιώργο, που βρίσκεσαι;

-Επ, Μιχάλη τι γίνεται; Στην παραλία είμαι, πίνω καφέ στο «Θερμαϊκό».

-Α, θα γυρίσεις σύντομα;

-Μπα μωρέ, θα αράξουμε κάποια ώρα εδώ και μετά θα πάμε “Residence”. Δε δουλεύω αύριο, τι να κάνω από νωρίς στο σπίτι; Εσύ θα βγεις;

– Δεν ξέρω μωρέ, ψάχνω παρέα και δε βρίσκω. Λέω να αράξω σπίτι.

-Μην είσαι μαλάκας. Κάνε ένα μπάνιο να ξυπνήσεις και έλα να μας βρεις εδώ ή στο “Residence”.

-Καλά, θα δούμε. Όταν ξεκινάτε για “Residence” θα με πάρεις ένα τηλέφωνο;

-Έγινε. Εγώ θα σε περιμένω, εντάξει;
-Ναι ρε, μην ανησυχείς, θα έρθω. Άντε τα λέμε.
-Τα λέμε ρε.
Ο Μιχάλης έκλεισε χαμογελώντας το τηλέφωνο. Εντάξει, κάτι θα έκανε τελικά σήμερα. Πήρε το μπιφτέκι στο χέρι του και κατευθύνθηκε προς το δωμάτιο του συγκάτοικου. Με το που άνοιξε την πόρτα, ο Τζακ έπεσε πάνω του νομίζοντας ότι είναι το αφεντικό του, ξανακάθισε βέβαια κάτω αμέσως μετά, αλλά άρχισε να κουνάει την ουρά του και να κοιτάζει το μπιφτέκι με λαιμαργία. Ο Μιχάλης προχώρησε προς τον καναπέ του συγκατοίκου και συνεχίζοντας να κρατάει ψηλά το μπιφτέκι με το αριστερό του χέρι, κατέβασε το μποξεράκι του κάτω, το έβγαλε σηκώνοντας μια το ένα πόδι και μια το άλλο και κάθισε χαλαρά στον καναπέ, ανοίγοντας διάπλατα τα πόδια του. Ο Τζακ άρχισε τώρα να κοιτάει μια το μπιφτέκι (που ο Μιχάλης συνέχιζε να κρατάει ψηλά) και μια τον χαλαρό πούτσο του Μιχάλη. Ο Μιχάλης τον κοίταξε και του είπε: «Αφού ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.» και του έδειξε με το δάχτυλο τον πούτσο του.
Από μόνος του δε θα το είχε σκεφτεί ποτέ, αν δεν είχε κοιτάξει ένα βράδυ μέσα από την κλειδαρότρυπα του Γιώργου, ενώ αυτός νόμιζε ότι κοιμόταν: ο Γιώργος βρισκόταν στην ίδια θέση με αυτόν, κρατώντας ψηλά μια μπριζόλα και ο σκύλος τον έγλειφε κανονικότατα. Ο Μιχάλης δεν ήξερε πώς ο Γιώργος κατάφερε να εκπαιδεύσει τον Τζακ να κάνει κάτι τέτοιο και ψιλοντρεπόταν να τον ρωτήσει (παρόλο που είχαν κάνει χίλια δυο μαζί, υπήρχε ένας απαράβατος κανόνας ότι δε ρωτάμε πολλά πολλά για πράγματα που δε μας λέει ο άλλος). Είχε σκεφτεί πάντως ότι με την πρώτη ευκαιρία θα το δοκίμαζε.
Ο σκύλος πλησίασε δειλά δειλά και ακούμπησε με τη γλώσσα του την πάνω μεριά από τον πούτσο του Μιχάλη, αυτός κουνήθηκε ελαφρά αλλά χαλάρωσε αμέσως. «Τι έτσι νομίζεις ότι θα μου τον σηκώσεις; Τέταρτη φορά είναι σήμερα!» είπε ο Μιχάλης και κούνησε λίγο το μπιφτέκι, συνεχίζοντας να το κρατάει ψηλά. Ο σκύλος κατάλαβε ότι έπρεπε να προσπαθήσει πολύ για να φάει το βραδινό του και άρχισε να γλείφει με ζήλο τον πούτσο του Μιχάλη, ο οποίος γρήγορα σηκώθηκε κανονικά. Ο Μιχάλης τράβηξε το πετσάκι προς τα κάτω, ώστε να του γλείφει ο Τζακ και το πουτσοκέφαλο κι έκλεισε τα μάτια. Με δεδομένο ότι είχε χύσει ήδη τρεις φορές, αυτή η πίπα θα διαρκούσε πολύ, πάρα πολύ. Χάιδεψε το κεφάλι του Τζακ και του είπε: «Υπομονή αγόρι μου και θα φας. Κάποια στιγμή θα φας.»

[Ο τίτλος είναι δανεισμένος από το τραγούδι «Σεξ» του Σταμάτη Κραουνάκη, το οποίο μπορείτε να ακούσετε εδώ να το τραγουδάει ο Γιώργος Μαρίνος και εδώ να το τραγουδάνε τα Ημισκούμπρια.]

(Αν σας άρεσε η ιστορία, γράψτε ένα ευχαριστώ, ώστε να ξέρω αν υπάρχει λόγος να συνεχίσω αυτό το blog)

8 Comments

  1. Σ’ ευχαριστώ για την ιστορία σου Μιχάλη. Όταν την έστειλες και πριν τη δημοσιεύσω, τραβούσα μαλακία διαβάζοντάς την. Μόνο που την είχα λογοκρίνει κι έκοψα το τελευταίο κομμάτι, γιατί στην εκδοχή που με καύλωνε, δεν περιλάμβανε την σκηνή με τον σκύλο.

    Περιμένω και τις επόμενες φανταστικές ή πραγματικές ιστορίες σου.

  2. Φίλε XXXstory, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Αν και αυτό είναι το πρώτο μου καθαρά πορνογραφικό κείμενο, φαντάζομαι ότι σε αυτό το είδος αν ο άλλος σου λέει ότι τον καύλωσες, σημαίνει ότι του άρεσε και αν σου λέει ότι έχυσε κιόλας, του άρεσε πάρα πολύ.
    Τώρα για το σκύλο δίκιο έχεις, αλλά ήθελα να βάλω τον τύπο να κάνει λίγο απ’ όλα. Μόνο το S/M μου ξέφυγε, επιφυλάσσομαι όμως για την επόμενη φορά.🙂

  3. Περιμένω με αγωνία την επόμενη ιστορία, βάλ’την άμεσα να ψήνεται🙂

  4. geia. kai emena mou aresei o aunanismos kai to daktilo stin tripa mou. episis mou areseina blepo bizares me rogares apo megales opos tism… sto spiti mou. tin mpanizo sinexeia krifa apo kleidarotripa sto mpanio. thelo na sou istoriew

  5. Μάκη, ξεκίνα να γράφεις. Περιμένουμε εγώ και οι φίλοι του blog, να μας καυλώσεις.

  6. maki opos ki esi pairno ki ego mati tous dikous mou kai genika tin vrisko na perno mati. Tha grapso ki ego istoria gi afto.

  7. ελεος…τα καημένα τα ζωάκια τι φταίνε ρε? επειδη εσείς είστε αγάμητοι?εε?

  8. @matakias
    Περιμένουμε την ιστορία σου.

    @Anonymous
    Είδες τι ανώμαλοι υπάρχουν στον τριγύρω μας φίλε; Γι αυτό την επόμενη φορά που θα βγάλεις βόλτα το σκυλάκι σου, μη το αφήνεις να παίζει με άλλους. Ίσως κάποιος απ’ αυτούς να είναι ο επόμενος εραστής του🙂


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s